Μετά την αλληλογραφία μου με το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, υπέβαλα καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για ζητήματα ασφάλειας στα ανοικτού τύπου επιβατηγά-οχηματαγωγά πλοία. Η παραλαβή της επιβεβαιώθηκε.
Οι κανονισμοί προβλέπουν διαδικασίες. Τι συμβαίνει όμως όταν κάποιος δεν μπορεί να σωθεί μόνος του;
Το ερώτημα δεν αφορά μόνο τα άτομα με αναπηρία. Αφορά και ηλικιωμένους,
ασθενείς και κάθε επιβάτη που ενδέχεται να αδυνατεί να εγκαταλείψει αυτοδύναμα
το όχημά του.
Σε περίπτωση πυρκαγιάς, πώς θα προσεγγιστεί και θα απομακρυνθεί
εγκαίρως ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να κινηθεί χωρίς βοήθεια;
Οι συνθήκες στοιβασίας των οχημάτων και η δυνατότητα πρόσβασης στους χώρους
του γκαράζ δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι παράγοντες που μπορεί να αποδειχθούν
καθοριστικοί σε μια έκτακτη ανάγκη.
Το Υπουργείο, στις απαντήσεις του, αναφέρθηκε στις προβλεπόμενες
διαδικασίες, στις αρμοδιότητες και στην εκπαίδευση των πληρωμάτων. Παράλληλα,
επισήμανε ότι συγκεκριμένες κατηγορίες ανοικτού τύπου πλοίων στη γραμμή
Περάματος–Σαλαμίνας δεν υπάγονται στο υφιστάμενο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την
ασφαλή μεταφορά ατόμων με αναπηρία ή μειωμένη κινητικότητα.
Ωστόσο, το ουσιαστικό ερώτημα παραμένει: αρκεί να προβλέπεται μια
διαδικασία ή πρέπει να αποδεικνύεται ότι μπορεί να εφαρμοστεί όταν κινδυνεύουν
ανθρώπινες ζωές;
Αυτό ακριβώς ζητώ να διερευνήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο των
αρμοδιοτήτων της.
Δεν προδικάζω το αποτέλεσμα ούτε αποδίδω ευθύνες εκ των προτέρων. Ζητώ
απαντήσεις σε ένα ζήτημα που αφορά όλους τους επιβάτες.
Γιατί η ασφάλεια δεν κρίνεται όταν όλα λειτουργούν κανονικά, Κρίνεται όταν συμβεί το απρόοπτο.
Θα σας ενημερώσω για κάθε νεότερη εξέλιξη.








