Επικοινωνιακή υπερβολή ή «Προσπάθεια Παραπλάνησης» ;

Η εικόνα που παρατίθεται, αποτελεί μια τυπική ενημερωτική κάρτα (Social Media Graphic) του Δημάρχου Σαλαμίνας, Γιώργου Παναγόπουλου, η οποία ανακοινώνει μια νέα χρηματοδότηση ύψους €300.000 από το Υπουργείο Εσωτερικών για έργα προστασίας από κατολισθήσεις μετά από φυσικές καταστροφές.

Για να κερδίσει επικονωνιακά τις εντυπώσεις  Ένας τίτλος για χρηματοδότηση εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ μένει στο μυαλό του δημότη ψηφοφόρου, ακόμη κι αν το έργο πάρει χρόνια να ξεκινήσει ή αν αφορά απλές, καθημερινές επιδιορθώσεις.

Στο επάνω δεξί μέρος της Εικόνας υπάρχει το επίσημο έμβλημα του Δήμου Σαλαμίνας (1835), που προσδίδει θεσμικό χαρακτήρα στην ανακοίνωση και αναγράφεται ξεκάθαρα το Υπουργείο Εσωτερικών, κάτι που σημαίνει ότι η αναζήτηση των σχετικών κονδυλίων πρέπει να επικεντρωθεί σε αποφάσεις του συγκεκριμένου Υπουργείου και όχι π.χ. του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας ή της Περιφέρειας.

Στην πολιτική επικοινωνία της τοπικής αυτοδιοίκησης, η γραμμή μεταξύ «απλοποίησης για τον δημότη» και «επικοινωνιακής υπερβολής» είναι συχνά πολύ λεπτή, η πληροφορία κατά πάσα πιθανότητα είναι πραγματική ως προς το κονδύλι, αλλά έχει «γραφτεί» γενικά και αόριστα, ώστε να εντυπωσιάσει τους δημότες.

Ο Δήμαρχος δεσμεύεται δημόσια με αυτή την κάρτα/δήλωση ότι θα πάρει €300.000 για τις κατολισθήσεις, αν αυτά τα ξοδέψει σε συναυλίες ή μισθούς, οι δημότες δεν μπορούν να το ελέγξουν, αυτό είναι δουλειά της αντιπολίτευσης, η αντιπολίτευση πρέπει να τον ελέγξει για τυχόν αναξιοπιστία.

Το αν πρόκειται για προσπάθεια παραπλάνησης ή για θεμιτή ενημέρωση εξαρτάται από το αν τα χρήματα αυτά θα φτάσουν τελικά στο συγκεκριμένο έργο.

Γιατί το εκλαμβάνω ως «Προσπάθεια Παραπλάνησης»; η εικόνα μου δημιουργεί την εντύπωση ότι ο Δήμος, «κέρδισε» ένα κονδύλι αποκλειστικά για τη Σαλαμίνα, ενώ μπορεί να πρόκειται για μια οριζόντια, υποχρεωτική επιχορήγηση που έδωσε το Υπουργείο σε δεκάδες Δήμους που επλήγησαν από μια κακοκαιρία.

Συχνά τέτοιες ανακοινώσεις γίνονται με βάση μια απλή υπόσχεση ή ένα προσχέδιο απόφασης, χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί οι τελικές υπογραφές. Αν το έργο κολλήσει στη γραφειοκρατία και δεν γίνει ποτέ, η κάρτα έχει ήδη κάνει τη «δουλειά» της, δημιουργώντας θετικές εντυπώσεις τη δεδομένη στιγμή.

Ο Δήμος είναι υποχρεωμένος να γράψει στην εικόνα τον ακριβή σκοπό της χρηματοδότησης («μετά από φυσικές καταστροφές»), διότι αυτός είναι ο επίσημος τίτλος του κρατικού κονδυλίου από το οποίο απορροφά τα χρήματα, όμως, η επιλογή  να κυκλοφορήσει μια τέτοια εικόνα χωρίς επεξηγηματικό κείμενο που να διευκρινίζει ποια παλαιότερη ζημιά αφορά ή σε ποια σημεία του νησιού θα γίνουν τα έργα, δημιουργεί σκόπιμα ή άθελα εντυπώσεις.

Δίνει την αίσθηση μιας «έκτακτης επιτυχίας», ενώ πρόκειται για μια τυπική, γραφειοκρατική διαδικασία έγκρισης κονδυλίων που εκκρεμούσε.

Αδελφοποιήσεις με την Κίνα, αλλά... ούτε ένα χορτοκοπτικό, ένα πλυστικό !!.

 

Με ιδιαίτερη επισημότητα υπογράφηκε η Επιστολή Προθέσεων μεταξύ του Δήμου Σαλαμίνας και του Διαμερίσματος Chongming της Σαγκάης.

Υποδεχθήκαμε επισήμως τους εκπροσώπους της Chongming και τους ξεναγήσαμε σε έναν από τους σημαντικότερους συμβολικούς χώρους της Σαλαμίνας.

Μόνο που πριν από τις διεθνείς συνεργασίες, τις υπογραφές και τις φωτογραφίες, ίσως έπρεπε να προηγηθεί κάτι πιο απλό…Ένας καθαρισμός, γιατί η εξωστρέφεια ξεκινά από την εικόνα που έχουμε για τον ίδιο μας τον τόπο.

Και η σημερινή εικόνα δεν τιμά ούτε τη Σαλαμίνα ούτε την ιστορία της.

Οι επίσημοι επισκέπτες οδηγήθηκαν στον Τύμβο των Σαλαμινομάχων για τις καθιερωμένες αναμνηστικές φωτογραφίες.

Μόνο που στη φωτογραφία φαίνονται κάτι περισσότερο από τα χαμόγελα….

• σκουριές στη βάση του ιστού 
• αγριόχορτα γύρω από τον ιστό της σημαίας και τους επισήμους….και 
• ακ@@@@@ιες στον τύμβο.

Δεν είναι  αυτή εικόνα ενός χώρου που θα έπρεπε να αποτελεί σημείο αναφοράς για το νησί, ούτε η προετοιμασία και η στοιχειώδης φροντίδα ενός ιστορικού χώρου πριν από μια επίσημη επίσκεψη.

Μερικές φορές μια φωτογραφία λέει περισσότερα από ένα δελτίο τύπου.

Τελικά φαίνεται πως για τις διεθνείς σχέσεις βρέθηκε χρόνος, για τον στοιχειώδη καλλωπισμό του χώρου που θα επισκεπτόταν η ξένη αντιπροσωπεία όχι.

« Νομικά τερτίπια πάνω από την ουσία της Πολιτικής Προστασίας »

« Όταν τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια » 

Η πρόσφατη αντιπαράθεση μεταξύ της μείζονος αντιπολίτευσης και της Δημοτικής Αρχής για τη συγκρότηση του συντονιστικού οργάνου πολιτικής προστασίας, φέρνει στην επιφάνεια μια παθογένεια που κουράζει τον πολίτη.

Η κόντρα για τη συγκρότηση του Τ.Ε.Σ.Ο.Π.Π. στη Σαλαμίνα παίρνει πλέον διαστάσεις νομικού θρίλερ. Η αντιπολίτευση θέτει ένα αμείλικτο ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν ένας Δήμαρχος, που τυγχάνει και μάχιμος δικηγόρος, να εφάρμοζε επί δύο χρόνια διατάξεις που είχαν καταργηθεί (τον Ν. 3013/2002 αντί του Ν. 4662/2020);

Πόσο επίκαιρες είναι και πως συνδέονται οι ταινίες, «Ζητείται Ψεύτης» και το «Υπάρχει και Φιλότιμο» με το σημερινό επιτελικό κράτος; (Video)

Οι ταινίες αυτές λειτουργούν σχεδόν σαν «πολιτικά αρχέτυπα» της ελληνικής δημόσιας ζωής, παρότι γυρίστηκαν τη δεκαετία του ’60, παραμένουν εντυπωσιακά επίκαιρες, γιατί αγγίζουν διαχρονικές παθογένειες του κράτους (πελατειακές σχέσεις, επικοινωνιακή διαχείριση, κομματικό μηχανισμό, πολιτική εξαπάτηση και απόσταση εξουσίας–κοινωνίας).

Η σύνδεσή τους με το σημερινό «επιτελικό κράτος» δεν είναι κυριολεκτική — το σημερινό μοντέλο είναι πιο τεχνοκρατικό, συγκεντρωτικό και επικοινωνιακά οργανωμένο.

Όμως οι μηχανισμοί εξουσίας που σατιρίζουν οι ταινίες μοιάζουν συχνά γνώριμοι.

Στο «Υπάρχει και Φιλότιμο», η επικαιρότητά με το σήμερα φαίνεται στη συγκέντρωση εξουσίας γύρω από στενό πυρήνα συνεργατών και στην εικόνα αντί της ουσίας. Είναι η σύγχρονη πολιτική έμφαση σε ανακοινώσεις, παρουσιάσεις, dashboards, επικοινωνιακή διαχείριση και «έργο σε PowerPoint».

 

Στο σημερινό Πελατειακό κράτος, ο διαχρονικός κομματάρχης αντικαταστάθηκε από τον βουλευτή, τον υπουργό, που διαμεσολαβεί ανάμεσα στον πολίτη και το κράτος. Βεβαίως, σήμερα ο μηχανισμός