« Νομικά τερτίπια πάνω από την ουσία της Πολιτικής Προστασίας »

« Όταν τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια » 

Η πρόσφατη αντιπαράθεση μεταξύ της μείζονος αντιπολίτευσης και της Δημοτικής Αρχής για τη συγκρότηση του συντονιστικού οργάνου πολιτικής προστασίας, φέρνει στην επιφάνεια μια παθογένεια που κουράζει τον πολίτη.

Η κόντρα για τη συγκρότηση του Τ.Ε.Σ.Ο.Π.Π. στη Σαλαμίνα παίρνει πλέον διαστάσεις νομικού θρίλερ. Η αντιπολίτευση θέτει ένα αμείλικτο ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν ένας Δήμαρχος, που τυγχάνει και μάχιμος δικηγόρος, να εφάρμοζε επί δύο χρόνια διατάξεις που είχαν καταργηθεί (τον Ν. 3013/2002 αντί του Ν. 4662/2020);

Από την άλλη, ο Δήμαρχος απαντά με μια «άτυπη» πρόσκληση για συμμετοχή με ψήφο, προσπαθώντας να ισορροπήσει μεταξύ νομιμότητας και πολιτικών εντυπώσεων.

Το γεγονός ότι η νομική ιδιότητα του Δημάρχου δεν απέτρεψε τη συγκρότηση ενός οργάνου με «λάθος» σύνθεση στο παρελθόν, δίνει στην αντιπολίτευση το πάτημα να μιλά για προσχηματική επίκληση του νόμου σήμερα. 

Ο πολίτης αναρωτιέται: Αν ένας νομικός «μπερδεύει» τις αρμοδιότητες και τις συνθέσεις των οργάνων, τι εγγυήσεις υπάρχουν για τη θεσμική θωράκιση του Δήμου σε άλλα, εξίσου κρίσιμα θέματα;

Η Πολιτική Προστασία δεν είναι πεδίο για πολιτικούς εγωισμούς. Η προστασία της ζωής και της περιουσίας των κατοίκων της Σαλαμίνας απαιτεί σύνθεση και σοβαρότητα, όχι κρυφτούλι πίσω από νομικούς όρους που ελάχιστα αφορούν την αποτελεσματικότητα την ώρα της κρίσης.

Ο κάτοικος της Σαλαμίνας δεν ενδιαφέρεται για τις νομικές περγαμηνές κανενός, ούτε για το ποιος γνωρίζει καλύτερα τα ΦΕΚ. Ο πολίτης πληρώνει για να είναι ασφαλής.

Όταν οι αρμόδιοι αναλώνονται σε μια μάχη ερμηνείας των νόμων —με τον Δήμαρχο να οχυρώνεται πίσω από τη νομική του ιδιότητα και την αντιπολίτευση να τον κατηγορεί για επικίνδυνη άγνοια— το αποτέλεσμα είναι η σύγχυση.

Η Πολιτική Προστασία απαιτεί καθαρές λύσεις, όχι δικολαβίες.

Όσο η ουσία χάνεται στις παραγράφους των νόμων, επιβεβαιώνεται η λαϊκή ρήση: «Όταν τσακώνονται τα βουβάλια, το πληρώνουν τα βατράχια». Και στην προκειμένη περίπτωση, τα «βατράχια» είναι οι δημότες που βλέπουν την ασφάλειά τους να γίνεται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης και νομικών ελιγμών.

Πόσο επίκαιρες είναι και πως συνδέονται οι ταινίες, «Ζητείται Ψεύτης» και το «Υπάρχει και Φιλότιμο» με το σημερινό επιτελικό κράτος; (Video)

Οι ταινίες αυτές λειτουργούν σχεδόν σαν «πολιτικά αρχέτυπα» της ελληνικής δημόσιας ζωής, παρότι γυρίστηκαν τη δεκαετία του ’60, παραμένουν εντυπωσιακά επίκαιρες, γιατί αγγίζουν διαχρονικές παθογένειες του κράτους (πελατειακές σχέσεις, επικοινωνιακή διαχείριση, κομματικό μηχανισμό, πολιτική εξαπάτηση και απόσταση εξουσίας–κοινωνίας).

Η σύνδεσή τους με το σημερινό «επιτελικό κράτος» δεν είναι κυριολεκτική — το σημερινό μοντέλο είναι πιο τεχνοκρατικό, συγκεντρωτικό και επικοινωνιακά οργανωμένο.

Όμως οι μηχανισμοί εξουσίας που σατιρίζουν οι ταινίες μοιάζουν συχνά γνώριμοι.

Στο «Υπάρχει και Φιλότιμο», η επικαιρότητά με το σήμερα φαίνεται στη συγκέντρωση εξουσίας γύρω από στενό πυρήνα συνεργατών και στην εικόνα αντί της ουσίας. Είναι η σύγχρονη πολιτική έμφαση σε ανακοινώσεις, παρουσιάσεις, dashboards, επικοινωνιακή διαχείριση και «έργο σε PowerPoint».

 

Στο σημερινό Πελατειακό κράτος, ο διαχρονικός κομματάρχης αντικαταστάθηκε από τον βουλευτή, τον υπουργό, που διαμεσολαβεί ανάμεσα στον πολίτη και το κράτος. Βεβαίως, σήμερα ο μηχανισμός

Συνήγορος του Πολίτη, δημοσιεύτηκε η Ετήσια Έκθεση για το έτος 2025.

 Το 2025 αποτέλεσε έτος-ρεκόρ στην αύξηση των αναφορών που υποβλήθηκαν στην Ανεξάρτητη Αρχή.

Για πρώτη χρονιά από τη σύσταση της Αρχής, το 2025 ξεπεράστηκε το φράγμα των 20.000 αναφορών γεγονός που αποτελεί ένδειξη των οξύτατων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν πολίτες, κάτοικοι της χώρας και νομικά πρόσωπα σε ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών, επαγγελματικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων

Ένας μεγάλος αριθμός δημοτών καταφεύγει κάθε χρόνο στον Συνήγορο του Πολίτη για ζητήματα κακοδιοίκησης και αυθαιρεσίας από την πλευρά των δήμων. 

Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση 2024, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) συγκεντρώνουν

Σαλαμίνα και διεθνείς συνεργασίες/αδελφοποιήσεις… φιλοδοξία και πραγματικότητα !! ( Μέρος 3ο )

 Η συζήτηση για τις αδελφοποιήσεις και τις διεθνείς συνεργασίες του Δήμου Σαλαμίνας επανέρχεται δυναμικά.

 

 

Θεωρητικά, κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με την έννοια της εξωστρέφειας, 

Η επαφή με άλλες πόλεις, η ανταλλαγή εμπειριών και η αναζήτηση καλών πρακτικών είναι, από μόνες τους, θετικές επιδιώξεις. 

Από το 1998 μέχρι σήμερα, οι αδελφοποιήσεις πληθαίνουν. Ο απολογισμός τους; 

Τα τελευταία χρόνια, ο Δήμος Σαλαμίνας, όπως και πολλοί άλλοι δήμοι της χώρας, έχει προχωρήσει σε μια σειρά από αδελφοποιήσεις με πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού. 

Στόχος, όπως κάθε φορά αναφέρεται, είναι η σύσφιγξη των σχέσεων,