« Νομικά τερτίπια πάνω από την ουσία της Πολιτικής Προστασίας »

« Όταν τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια » 

Η πρόσφατη αντιπαράθεση μεταξύ της μείζονος αντιπολίτευσης και της Δημοτικής Αρχής για τη συγκρότηση του συντονιστικού οργάνου πολιτικής προστασίας, φέρνει στην επιφάνεια μια παθογένεια που κουράζει τον πολίτη.

Η κόντρα για τη συγκρότηση του Τ.Ε.Σ.Ο.Π.Π. στη Σαλαμίνα παίρνει πλέον διαστάσεις νομικού θρίλερ. Η αντιπολίτευση θέτει ένα αμείλικτο ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν ένας Δήμαρχος, που τυγχάνει και μάχιμος δικηγόρος, να εφάρμοζε επί δύο χρόνια διατάξεις που είχαν καταργηθεί (τον Ν. 3013/2002 αντί του Ν. 4662/2020);

Από την άλλη, ο Δήμαρχος απαντά με μια «άτυπη» πρόσκληση για συμμετοχή με ψήφο, προσπαθώντας να ισορροπήσει μεταξύ νομιμότητας και πολιτικών εντυπώσεων.

Το γεγονός ότι η νομική ιδιότητα του Δημάρχου δεν απέτρεψε τη συγκρότηση ενός οργάνου με «λάθος» σύνθεση στο παρελθόν, δίνει στην αντιπολίτευση το πάτημα να μιλά για προσχηματική επίκληση του νόμου σήμερα. 

Ο πολίτης αναρωτιέται: Αν ένας νομικός «μπερδεύει» τις αρμοδιότητες και τις συνθέσεις των οργάνων, τι εγγυήσεις υπάρχουν για τη θεσμική θωράκιση του Δήμου σε άλλα, εξίσου κρίσιμα θέματα;

Η Πολιτική Προστασία δεν είναι πεδίο για πολιτικούς εγωισμούς. Η προστασία της ζωής και της περιουσίας των κατοίκων της Σαλαμίνας απαιτεί σύνθεση και σοβαρότητα, όχι κρυφτούλι πίσω από νομικούς όρους που ελάχιστα αφορούν την αποτελεσματικότητα την ώρα της κρίσης.

Ο κάτοικος της Σαλαμίνας δεν ενδιαφέρεται για τις νομικές περγαμηνές κανενός, ούτε για το ποιος γνωρίζει καλύτερα τα ΦΕΚ. Ο πολίτης πληρώνει για να είναι ασφαλής.

Όταν οι αρμόδιοι αναλώνονται σε μια μάχη ερμηνείας των νόμων —με τον Δήμαρχο να οχυρώνεται πίσω από τη νομική του ιδιότητα και την αντιπολίτευση να τον κατηγορεί για επικίνδυνη άγνοια— το αποτέλεσμα είναι η σύγχυση.

Η Πολιτική Προστασία απαιτεί καθαρές λύσεις, όχι δικολαβίες.

Όσο η ουσία χάνεται στις παραγράφους των νόμων, επιβεβαιώνεται η λαϊκή ρήση: «Όταν τσακώνονται τα βουβάλια, το πληρώνουν τα βατράχια». Και στην προκειμένη περίπτωση, τα «βατράχια» είναι οι δημότες που βλέπουν την ασφάλειά τους να γίνεται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης και νομικών ελιγμών.

Πόσο επίκαιρες είναι και πως συνδέονται οι ταινίες, «Ζητείται Ψεύτης» και το «Υπάρχει και Φιλότιμο» με το σημερινό επιτελικό κράτος; (Video)

Οι ταινίες αυτές λειτουργούν σχεδόν σαν «πολιτικά αρχέτυπα» της ελληνικής δημόσιας ζωής, παρότι γυρίστηκαν τη δεκαετία του ’60, παραμένουν εντυπωσιακά επίκαιρες, γιατί αγγίζουν διαχρονικές παθογένειες του κράτους (πελατειακές σχέσεις, επικοινωνιακή διαχείριση, κομματικό μηχανισμό, πολιτική εξαπάτηση και απόσταση εξουσίας–κοινωνίας).

Η σύνδεσή τους με το σημερινό «επιτελικό κράτος» δεν είναι κυριολεκτική — το σημερινό μοντέλο είναι πιο τεχνοκρατικό, συγκεντρωτικό και επικοινωνιακά οργανωμένο.

Όμως οι μηχανισμοί εξουσίας που σατιρίζουν οι ταινίες μοιάζουν συχνά γνώριμοι.

Στο «Υπάρχει και Φιλότιμο», η επικαιρότητά με το σήμερα φαίνεται στη συγκέντρωση εξουσίας γύρω από στενό πυρήνα συνεργατών και στην εικόνα αντί της ουσίας. Είναι η σύγχρονη πολιτική έμφαση σε ανακοινώσεις, παρουσιάσεις, dashboards, επικοινωνιακή διαχείριση και «έργο σε PowerPoint».

 

Στο σημερινό Πελατειακό κράτος, ο διαχρονικός κομματάρχης αντικαταστάθηκε από τον βουλευτή, τον υπουργό, που διαμεσολαβεί ανάμεσα στον πολίτη και το κράτος. Βεβαίως, σήμερα ο μηχανισμός

Συνήγορος του Πολίτη, δημοσιεύτηκε η Ετήσια Έκθεση για το έτος 2025.

 Το 2025 αποτέλεσε έτος-ρεκόρ στην αύξηση των αναφορών που υποβλήθηκαν στην Ανεξάρτητη Αρχή.

Για πρώτη χρονιά από τη σύσταση της Αρχής, το 2025 ξεπεράστηκε το φράγμα των 20.000 αναφορών γεγονός που αποτελεί ένδειξη των οξύτατων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν πολίτες, κάτοικοι της χώρας και νομικά πρόσωπα σε ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών, επαγγελματικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων

Ένας μεγάλος αριθμός δημοτών καταφεύγει κάθε χρόνο στον Συνήγορο του Πολίτη για ζητήματα κακοδιοίκησης και αυθαιρεσίας από την πλευρά των δήμων. 

Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση 2024, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) συγκεντρώνουν

Σαλαμίνα και διεθνείς συνεργασίες/αδελφοποιήσεις… φιλοδοξία και πραγματικότητα !! ( Μέρος 3ο )

 Η συζήτηση για τις αδελφοποιήσεις και τις διεθνείς συνεργασίες του Δήμου Σαλαμίνας επανέρχεται δυναμικά.

 

 

Θεωρητικά, κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με την έννοια της εξωστρέφειας, 

Η επαφή με άλλες πόλεις, η ανταλλαγή εμπειριών και η αναζήτηση καλών πρακτικών είναι, από μόνες τους, θετικές επιδιώξεις. 

Από το 1998 μέχρι σήμερα, οι αδελφοποιήσεις πληθαίνουν. Ο απολογισμός τους; 

Τα τελευταία χρόνια, ο Δήμος Σαλαμίνας, όπως και πολλοί άλλοι δήμοι της χώρας, έχει προχωρήσει σε μια σειρά από αδελφοποιήσεις με πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού. 

Στόχος, όπως κάθε φορά αναφέρεται, είναι η σύσφιγξη των σχέσεων,

Σαλαμίνα – Σαγκάη: εξωστρέφεια ή… εξωτικά ταξιδάκια; ( Μέρος 2ο )

Με τυμπανοκρουσίες εγκρίθηκε η σύναψη «Επιστολής Προθέσεων» μεταξύ του Δήμου Σαλαμίνας και της λεγόμενης «Περιφέρειας Τσονγκμίνγκ» της Σαγκάης. Ένα ακόμη μεγαλόπνοο βήμα, λέει, για την εξωστρέφεια, την ανάπτυξη και τις διεθνείς συνεργασίες.

Μόνο που ξεκινάμε με ένα απλό αλλά ενοχλητικό γεγονός:
Η «Περιφέρεια Τσονγκμίνγκ»… δεν είναι Περιφέρεια.
Είναι μια απλή διοικητική ενότητα (Chongming district) της Σαγκάης.

Αλλά προφανώς, όταν το αφήγημα είναι μεγάλο, οι λεπτομέρειες περισσεύουν.

Και πάμε στην ουσία.

Ακούμε για «ανταλλαγές επισκέψεων», «αποστολές», «ενίσχυση σχέσεων», «διεθνή συνεργασία» — και διαβάζουμε πίσω από τις λέξεις: ταξίδια, φιλοξενίες, φωτογραφίες.

Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς:
Πόσες τέτοιες «συνεργασίες» έχουν φέρει πραγματικό όφελος στη Σαλαμίνα;
Και πόσες έμειναν σε χαμόγελα, χειραψίες και αναρτήσεις;

Το ερώτημα παραμένει:
Πόσο ουσιαστική είναι αυτή η συνεργασία για τους δημότες — και κυρίως,

Όταν μια πόλη παλεύει με σκουπίδια, ελλείψεις υποδομών και δρόμους χωρίς πεζοδρόμια, πόσο νόημα έχουν οι διεθνείς φιέστες και οι αδελφοποιήσεις; (Mέρος 1ο)

«Άρτος και θεάματα», μια διαχρονική πολιτική πρακτική χειραγώγησης των μαζών.Τα προβλήματα των δημοτών σε δεύτερη μοίρα. Φανφάρες και παράτες στον βωμό της προσωπικής προβολής.

Με αφορμή τις επανειλημμένες επισκέψεις του δημάρχου Σαλαμίνας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, γεννάται ένα απλό ερώτημα:

προς τι αυτές οι συνεχείς επισκέψεις στην Πόλη;

Η ιστορική και πνευματική σχέση της Σαλαμίνας με την Ορθοδοξία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι γνωστή και βαθιά ριζωμένη. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη εξήγηση.

Αυτό που προκαλεί απορία είναι κάτι άλλο: η αδελφοποίηση της Σαλαμίνας με τον δήμο Misato της Ιαπωνίας και η παρουσία του δημάρχου σε εκδήλωση της κινεζικής πρεσβείας.

Τι σημαίνουν όλα αυτά για την καθημερινότητα των δημοτών; Τι ακριβώς συνδέει τη Σαλαμίνα με την Ιαπωνία και την Κίνα;

Κατανοώ την προσπάθεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας να ενισχύσει τις σχέσεις φιλίας με την Ελλάδα. Όμως σε τοπικό επίπεδο ποια είναι η προοπτική μιας Σαλαμινο-κινεζικής συνεργασίας;

Με τον δήμο Misato της Ιαπωνίας ποιο «παράθυρο» ανοίγει;

«ΚΥΝΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ»

 Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 23/1/2026, συζητήθηκε δημοσιονομικός έλεγχος με σοβαρές παρατυπίες και δημοσιονομικές διορθώσεις εις βάρος του Δήμου.

Η διοικητική ιστορία του Δήμου Σαλαμίνας την τελευταία δεκαπενταετία παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον στοιχείο συνέχειας. Διαφορετικές δημοτικές αρχές, διαφορετικά πρόσωπα και επαγγελματικά υπόβαθρα, αλλά παρόμοια αποτελέσματα, διαπιστωμένες παρατυπίες, αναγνωρισμένα λάθη διοίκησης, δημοσιονομικοί έλεγχοι και οικονομικές επιβαρύνσεις εις βάρος του Δήμου.

Οι διατυπώσεις αλλάζουν με τον χρόνο, άλλοτε γίνεται λόγος για «αναγκαίες πρακτικές», άλλοτε για «λάθη», άλλοτε για «ό,τι έτσι γινόταν πάντα».

Γνωστοποίηση σοβαρών διοικητικών παρατυπιών σε απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής Δήμου Σαλαμίνας.

 

Απόσπασμα της απόφασης της Δημοτικής Επιτροπής 

όπως αναρτήθηκε στη «Διαύγεια».

Το παρόν κείμενο παραθέτει πραγματικά περιστατικά και δημόσια έγγραφα που έχουν αναρτηθεί στη «Διαύγεια» και αποσκοπεί στην ανάδειξη ζητημάτων νομιμότητας και χρηστής διοίκησης, χωρίς προσωπικές αιχμές.

Στις 29/12/2025 συνήλθε σε τακτική (δια ζώσης) συνεδρίαση η Δημοτική Επιτροπή Δήμου Σαλαμίνας, ύστερα από την υπ’ αριθ. 29233/23-12-2025 πρόσκληση του Προέδρου της, και βρέθηκε σε απαρτία με την παρουσία 4 εκ των 8 μελών της.

Ο Δήμαρχος Σαλαμίνας, υπό την ιδιότητά του ως Προέδρου της Επιτροπής, εισηγήθηκε θέμα ημερήσιας διάταξης με αντικείμενο:
«Άσκηση ή μη ενδίκων μέσων έναντι απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά».

Σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στο πρακτικό:

·         έγινε επίκληση γνώμης της Νομικής Υπηρεσίας,

·         ακολούθησε εισήγηση προς το Σώμα,

·         τα παρόντα μέλη ψήφισαν και υπέγραψαν,

·         ενώ τα υπόλοιπα μέλη απουσίαζαν από τη συνεδρίαση.

Το ζήτημα που ανακύπτει δεν αφορά ένα μεμονωμένο σφάλμα, αλλά αλυσίδα πράξεων και παραλείψεων, για την οποία – σύμφωνα με πάγιες αρχές του διοικητικού δικαίου – ευθύνη φέρουν:

·         όσοι εισηγούνται,

·         όσοι εγκρίνουν και υπογράφουν,

·         καθώς και όσοι αμελούν να ασκήσουν τον θεσμικό τους ρόλο.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το ακόλουθο πραγματικό δεδομένο:

Η δικαστική απόφαση στην οποία αναφέρεται η συνεδρίαση:

·         είχε ήδη επιδοθεί νομίμως στον Δήμο,

·         είχε καταστεί τελεσίδικη,

·         και είχε εκδοθεί πιστοποιητικό μη άσκησης ενδίκων μέσων.

Υπό τα δεδομένα αυτά, εγείρεται εύλογος θεσμικός προβληματισμός ως προς το πώς και γιατί τέθηκε, εκπρόθεσμα, θέμα «άσκησης ή μη ενδίκων μέσων», ενώ δεν υφίστατο πλέον τέτοιο αντικείμενο.
Το πραγματικό διοικητικό ζήτημα ήταν πλέον η εκτέλεση της απόφασης, η συμμόρφωση και η καταβολή της οφειλόμενης αποζημίωσης.

Η κατάσταση επιβαρύνθηκε περαιτέρω από το γεγονός ότι η σχετική απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής:

·         αναρτήθηκε αρχικά στη «Διαύγεια» με πρόδηλες αναντιστοιχίες,

·         και, μετά από διόρθωση, εξακολούθησε να περιέχει ουσιώδη σφάλματα στην αποτύπωση του περιεχομένου της τελεσίδικης δικαστικής απόφασης.

Τα παραπάνω δεν συνιστούν τυπική λεπτομέρεια. Αφορούν:

·         τελεσίδικη δικαστική κρίση,

·         συγκεκριμένη χρηματική υποχρέωση του Δήμου,

·         και την υποχρέωση της Διοίκησης να λειτουργεί με ακρίβεια, διαφάνεια και επιμέλεια.

Τέλος, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ότι κρίσιμη συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε με περιορισμένη συμμετοχή μελών, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη ουσιαστικού θεσμικού ελέγχου, ιδίως από όσους έχουν ρόλο αντιπολίτευσης.

Η παρούσα ανάρτηση γίνεται αποκλειστικά προς ενημέρωση των δημοτών και προς ενίσχυση του δημόσιου διαλόγου γύρω από τη χρηστή διοίκηση και τη θεσμική ευθύνη.