Στις 8 Οκτωβρίου 2026, μετά την απάντηση του Υπουργείου
Ναυτιλίας στην προηγούμενη αναφορά μου, επανήλθα με νέα επιστολή προς τον
Υπουργό, θέτοντας συγκεκριμένα ερωτήματα για την ασφάλεια των ατόμων με
αναπηρία και μειωμένη κινητικότητα στα ανοικτού τύπου οχηματαγωγά πλοία.
Ζήτησα να πληροφορηθώ πώς εφαρμόζονται στην πράξη και
πώς ελέγχεται η αποτελεσματικότητά τους.
Με το απλό βασικό ερώτημα:
Εάν ένα άτομο με αναπηρία παραμένει μέσα στο
αυτοκίνητό του, στο κατάστρωμα οχημάτων, και αδυνατεί να μετακινηθεί μόνο του,
ποια συγκεκριμένη και δοκιμασμένη διαδικασία εξασφαλίζει την προσέγγιση και τη
διάσωσή του σε περίπτωση πυρκαγιάς ή άλλης έκτακτης ανάγκης;
Πώς μπορεί να προσεγγιστεί το αυτοκίνητο εάν τα οχήματα
έχουν τοποθετηθεί τόσο κοντά ώστε να περιορίζεται η πρόσβαση; Ποιος αναλαμβάνει
τον απεγκλωβισμό; Ποια εναλλακτική διαδρομή υπάρχει εάν η συνήθης πρόσβαση προς
τους χώρους επιβατών καταστεί αδύνατη;
Αυτά δεν είναι θεωρητικά ερωτήματα. Αφορούν την ασφάλεια κάθε επιβάτη που ενδέχεται να βρεθεί σε αντίστοιχη κατάσταση.
| ο πολίτης φωνάζει, ενώ ο εκπρόσωπος της γραφειοκρατίας παραμένει αποκομμένος, με τα έγγραφα μπροστά του. |
Στις 13 Οκτωβρίου 2026 έλαβα νέα απάντηση, με αριθμό
πρωτοκόλλου 2070.0/71769/2026, υπογεγραμμένη από τον αρμόδιο υπηρεσιακό
παράγοντα.
Χωρίς να απαντά στο ερώτημα, επικαλείται το άρθρο 4 παράγραφος 3 του
Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας και αναφέρει ότι η υπηρεσία έχει ήδη τοποθετηθεί
αναλυτικά και διεξοδικά με το προηγούμενο έγγραφό της, της 8ης Οκτωβρίου. (
βλέπε --> ΕΔΩ )
Δεν προτίθεμαι να αποδώσω προθέσεις ούτε να προκαταλάβω τη νομική σημασία αυτής της επίκλησης.
Καταγράφω, όμως, ένα συγκεκριμένο
γεγονός, η νέα επιστολή μου περιείχε ερωτήματα για την πρακτική εφαρμογή των
διαδικασιών, την εκπαίδευση του πληρώματος, την πρόσβαση σε επιβάτες που
αδυνατούν να μετακινηθούν και τη δυνατότητα διάσωσής τους σε περίπτωση έκτακτης
ανάγκης.
Η απάντηση της 13ης Οκτωβρίου δεν παρέχει ειδικές
διευκρινίσεις για αυτά τα επιμέρους ζητήματα. Παραπέμπει στην προηγούμενη
απάντηση.
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι η αλληλογραφία, είναι η
ασφάλεια που πρέπει να εξασφαλίζεται πριν συμβεί το περιστατικό.
Το ζητούμενο είναι αν οι προβλεπόμενες διαδικασίες
μπορούν να εφαρμοστούν πραγματικά, όταν οι συνθήκες δυσκολεύουν ή εμποδίζουν τη
διάσωση ενός ανθρώπου.
Ζητώ να αποσαφηνιστεί πώς εξασφαλίζεται η προστασία του επιβάτη και πώς ελέγχεται ότι οι διαδικασίες λειτουργούν, Γιατί η ασφάλεια στη θάλασσα δεν κρίνεται μόνο από όσα προβλέπονται στα έγγραφα, αλλά και από το εάν μπορούν να εφαρμοστούν όταν πραγματικά χρειαστεί.
Έπεται συνέχεια















